Python

Python, nesne yönelimli, yorumlayıcı, modüler ve etkileşimli bir üst düzey programlama dilidir.

Girintilere dayanan basit sözdizimi dili öğrenmeyi ve akılda tutmayı kolaylaştırır. Bu ona, sözdizimi ayrıntılarıyla zaman kaybetmeden programlamaya başlayabilmesini sağlar.

Modüler yapı, sınıf dizisini (sistem) ve herhangi bir veri alanı girişini destekler. Hemen hemen her platformda çalışabilir. (Unix, Linux, Mac, Windows, Amiga, Symbian). Python ile sistem programlama, kullanıcı arayüzü programlama, ağ programlama, uygulama ve veritabanı yazılımı programlama gibi birçok alanda yazılım geliştirebilirsiniz. Prototiplerin üretimi için büyük yazılımların hızlı prototipleri ve C veya C ++ tercih edilir.

Kalkınma, 1990 yılında Amsterdam’da Guido van Rossum tarafından başladı. Popüler inanışın aksine, Guido van Rossum’un favorisi, Monty Python minibüsü Flying Circus adlı altı kişilik bir İngiliz komedisidir. Günümüzde, Python Yazılım Vakfı çevresinde toplanan gönüllüler çabaları ile yürütülmektedir. Python, Ocak 1994’te 1.0’a geldi. En son kararlı sürüm, 2.x serisinde Python 3.5.2 ve 3.x serisindeki Python 2.7’dir. 3 Aralık 2008 itibariyle 3.x serisi yayınlanmıştır; ancak 3.x serisi 2.x serisi ile uyumlu değildir.

Django, Zope uygulama sunucuları, YouTube ve orijinal BitTorrent istemcisi, Python kullanan başlıca projelerden bazılarıdır. Google, NASA ve CERN gibi büyük organizasyonlar, erp sistemi kullanan şirketler de Python’u kullanıyor.

Ayrıca OpenOffice.org, GIMP, Inkscape, Blender, Scribus ve Paint Shop Pro gibi bazı programlarda betik dili olarak kullanılır.

Birçok Linux dağıtımında ve Apple macOS işletim sistemlerinde, Python varsayılan bileşen olarak gelir.

Python’un okunması son derece kolay olduğu düşünülmektedir. Bu nedenle, örneğin, parantez yerine girinti kullanılır. Bazı durumlarda, kodun ilgili kısmı, girintisiz bile olsa, tek bir satırda yazılabilir. Böylece, Python program kodunuzu minimum çaba ile yazmanıza izin verir. Basit sözdizimi ile diğer programlama dillerinden üstündür.

Python’da ifade bloklarını sınırlamak için küme parantezleri veya anahtar kelimeler yerine beyaz boşluk girintisi kullanılır. Belirli ifadelerden sonra girinti artar; Girinti azalması mevcut bloğun sona erdiğini gösterir.